De nieuwe Suzan Daniel-brug is een eerbetoon aan een LGBTQ-pionier.

Aanstaande dinsdag, 4 oktober, krijgt Brussel er officieel een brug bij - een voetgangersbrug om precies te zijn - die het kanaal overspant en Tour et Taxis met het Gare du Nord verbindt.

Dit nieuwe kunstwerk, dat van strategisch belang is, is daar niet toevallig geplaatst: het verkort de oversteektijd te voet en per fiets voor pendelaars die van het Gare du Nord naar Tour en Taxis gaan. Belangrijk is ook dat het de woningen ontsluit die in deze snel veranderende wijk als paddenstoelen uit de grond schieten.

In de komende jaren zal de voetgangersbrug ook worden gebruikt voor de doorgang van een nieuwe tramlijn, naast de busbaan die er bij de opening in komt.

Eerbetoon aan een LGBTQ-pionier

De nieuwe brug vermindert niet alleen de noord-zuidkloof die vaak aan het kanaal wordt toegeschreven, maar eert ook een LGBTQ-pionier van Brussel.

De voetgangersbrug is genoemd naar Suzan Daniel - een pionier in de verdediging van de rechten van LGBTQ-mensen in België.

Suzan Daniel, geboren in 1918, werd de eerste vrouwelijke filmcriticus in België. Hoewel ze bij haar geboorte Suzanne De Pues heette, was haar pseudoniem geïnspireerd op de voornaam van actrice Danielle Darrieux.

Actief in de queer gemeenschap van Brussel in de jaren 1930, werd ze geleidelijk de leider van een beweging die publieke erkenning zocht voor queer mensen.

In 1953 nam Suzan Daniel deel aan het Internationaal Comité voor Seksuele Gelijkheid in Amsterdam. Na haar terugkeer uit Nederland besloot ze het Belgisch Cultureel Centrum (CCB) op te richten - de eerste officiële queer groep in België. Het CCB organiseerde sociale en culturele evenementen voor de homoseksuele gemeenschap in de stad.

Suzan Daniel wilde zich meer richten op politiek activisme, maar stuitte op weerstand binnen haar beweging - vaak vanwege het seksisme dat zij ervoer binnen de door mannen gedomineerde organisatie. Dit leidde ertoe dat Suzan zich terugtrok uit de activiteiten van het CCB.

In 1954 werd het CCB door de overgebleven mannen omgedoopt tot Center de loisirs et culture en werd het geleidelijk Franstalig en op mannen gericht.

In 1996, een LGBTQ archieffonds werd gecreëerd en genoemd als eerbetoon aan Suzan Daniel.